Pancevo, moj grad ;)
Opsti podaci Pančevo je grad u južnom Banatu. Leži na levoj obali reke Tamiša, četiri i po kilometara od ušća u Dunav. Danas Pančevo ima preko 100.000 stanovnika. Jak je industrijski, posebno petrohemijski centar (azotara, rafinerija nafte, industrija plastičnih masa, kozmetičkih preparata, itd.), industrija aviona, stakla, sijalica, piva (fabrika iz 1722.). Kultura Pančevo sa svojom užom okolinom sačuvalo je materijalne tragove života kroz celu praistoriju, kroz doba antike i ranog srednjeg veka. Od praistorijskih kultura ovde nalazimo tragove starčevačke kulture, starije i mlađe vinčanske kulture, vučedolsku i kostolačku grupu eneolita, vatikansku, Pančevo-omoljičku grupu i dubovačku grupu bronzanog doba, Gava grupu prelaznog perioda i sve tri faze starijeg gvozdenog doba, kao i period mlađeg gvozdenog doba. Vrlo su retki tragovi rimske kulture u Pančevu i oni se pominju samo kod Vajfertove pivare, dok period rimske dominacije u ovim krajevima prezentuju brojni ostaci sarmatskih plemena. Doba seoba naroda i ranog srednjeg veka nalazimo takođe na ovom prostoru. Uz horsko pevanje i tradiciju dugu 150 godina, Pančevo ima jedan od najstarijih vojvođanskih muzeja (1923), Galeriju savremene umetnosti gde se održava Bijenale jugoslovenske skulpture i već više od 30 godina kolonija "Deliblatski pesak", zatim galeriju crkvene umetnosti u SPCO, savremenu salu Centra za kulturu i Doma VJ. Sportska tradicija datira još iz vremena osnivanja streljačke družine (1813), mnogi sportski klubovi i udruženja nude velike mogućnosti Pančevcima na brojnim sportskim terenima i na obali Tamiša. Istorija Panceva Brojni arheološki lokaliteti u gradu i okolini ukazuju na kontinuitet naseljavanja još od praistorije. Višeslojni nalazi iz neolita, eneolita, bronzanog i gvozdenog doba (Bahmanova i Miloradovićeva ciglana): materijalni ostaci kulture Dačana: sarmatske nekropole, nalazi vila rustika iz doba rimskog provincijala, avarska pojasna garnitura: nalazi iz doba seobe naroda i slovenske materijalne kulture IX i X veka (Najeva ciglana), potvrđuju intenzivno naseljavanje ovog područja. Prvi i naajstariji naziv za Pančevo bio je Panuka, iz vremena Arpadovića (IX vek). U geografskom delu Idrizija, iz 1153. godine, pominje se prvi put u pismenom izvoru kao trgovište pod imenom Bansif, zatim 1430. godine u povelji beogradskog kapetana M. Talovca kao Pančel. U zapisima putopisca Evlije Čelebije iz 1960. godine navodi se kao Panzova, sa opisom kasabe, tvrđave sa džamijom i javnim građevinama. U periodu 1552. do 1716. godine Pančevo se nalazi pod turskom vlašću, u sastavu Temišvarskog sandžaka. U to vreme Pančevo je imalo obeležje naselja sa utvrđenjem orijentalnog karaktera i pretežno hrišćanskim stanovništvom. Ulaskom austro-ugarske vojske 1716. godine i Požarevačkim mirom, dve godine kasnije, Pančevo je ušlo u sastav austrougarske monarhije. Sve do 1764. godine imalo je položaj kameralnog trgovišta i nalazilo se pod vojnom i komorskom upravom. Nekadašnje tursko naselje, rušeno i često pustošeno za vreme austro-turskih ratova, postepeno se obnavljalo i podizalo. Za vreme banatske vojne granice, Pančevo postaje vojnograničarska varoš i sedište XII nemačko-banatskog graničarskog puka. To je uslovilo širenje grada. Stanovništvo su sačinjavali Srbi, Turci, Nemci, Rumuni, Jevreji i u manjem broju neki drugi narodi. U periodu 1720. do 1722. započelo je doseljavanje Srba iz okoline Temišvara, koji osnivaju sadašnju Gornju varoš. Istovremeno doseljavaju se u Pančevo i nemački kolonisti sa gornje Rajne koji formiraju Donju varoš. Rumuni se doseljavaju oko 1767. godine i žive u jednom i u drugom delu varoši. Spajanjem ove dve opštine u komunitet 1794. godine Pančevo dobija karakter grada, sa magistratom i gradskom upravom. Od početka XVIII veka sagrađene su u gradu reprezentativne javne i državne (erarske) građevine: Crveni i žitni magacin (1724), Solara (1718), Kontumac (1726), Pivara (1722), Bolnica (1833), Magistrat (1833-1838), Velika i Mala kasarna, Štabska zgrada, kuća sa sunčanim satom, Graničarska kuća, Pučka banka, svetionici na Tamišu, zgrada gimnazije ... Pančevo 1918. godine ulazi u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, što dovodi do bližeg povezivanja sa ekonomski manje razvijenom Srbijom. Posle drugog svetskog rata u Pančevu se započinje planski i svestrani razvoj. U Pančevu, kao višenacionalnoj sredini svi narodi i narodnosti uživaju ravnopravnost i slobodno formiraju svoj kulturni identitet. Oživljavanjem industrije, šezdesetih i sedamdesetih godina grad počinje naglo da se širi i tada nastaju naselja "Utvina kolonija", "Tesla", "Misa", "Kotež", "Strelište". U bliskoj budućnosti grad će se širiti na desnu stranu reke Tamiš. Ko je ko Po listu 'Ekonomska politika' (“200 najvećih”, podaci za 1996 godinu), na osnovu sledećih kriterijuma: ukupna aktiva, trajni kapital, broj zaposlenih, ukupan prihod i obrtna sredstva, među 200 najvećih preduzeća iz proizvodnih firmi nalaze se: HIP "Azotara" na 72. HIP "Petrohemija" na 83. JKP "Vodovod I kanalizacija" na 133. mestu Među 200 najuspešnijih nalaze se: Direkcija za izgradnju i uređenje Pančeva na 7. "Ratar" na 69. “Mlekara Pančevo” 94. “Pančevačka Pekara” 142. Fabrika stočne hrane “Jedinstvo" 193. Poslovni sistem "Tamiš" 197. mestu
Ovo pishe na jednom zidu u Pancevu
Spomenik Florijana kod knjizare na uglu :wink
Otprilike, to je to!!!
Opsti podaci Pančevo je grad u južnom Banatu. Leži na levoj obali reke Tamiša, četiri i po kilometara od ušća u Dunav. Danas Pančevo ima preko 100.000 stanovnika. Jak je industrijski, posebno petrohemijski centar (azotara, rafinerija nafte, industrija plastičnih masa, kozmetičkih preparata, itd.), industrija aviona, stakla, sijalica, piva (fabrika iz 1722.). Kultura Pančevo sa svojom užom okolinom sačuvalo je materijalne tragove života kroz celu praistoriju, kroz doba antike i ranog srednjeg veka. Od praistorijskih kultura ovde nalazimo tragove starčevačke kulture, starije i mlađe vinčanske kulture, vučedolsku i kostolačku grupu eneolita, vatikansku, Pančevo-omoljičku grupu i dubovačku grupu bronzanog doba, Gava grupu prelaznog perioda i sve tri faze starijeg gvozdenog doba, kao i period mlađeg gvozdenog doba. Vrlo su retki tragovi rimske kulture u Pančevu i oni se pominju samo kod Vajfertove pivare, dok period rimske dominacije u ovim krajevima prezentuju brojni ostaci sarmatskih plemena. Doba seoba naroda i ranog srednjeg veka nalazimo takođe na ovom prostoru. Uz horsko pevanje i tradiciju dugu 150 godina, Pančevo ima jedan od najstarijih vojvođanskih muzeja (1923), Galeriju savremene umetnosti gde se održava Bijenale jugoslovenske skulpture i već više od 30 godina kolonija "Deliblatski pesak", zatim galeriju crkvene umetnosti u SPCO, savremenu salu Centra za kulturu i Doma VJ. Sportska tradicija datira još iz vremena osnivanja streljačke družine (1813), mnogi sportski klubovi i udruženja nude velike mogućnosti Pančevcima na brojnim sportskim terenima i na obali Tamiša. Istorija Panceva Brojni arheološki lokaliteti u gradu i okolini ukazuju na kontinuitet naseljavanja još od praistorije. Višeslojni nalazi iz neolita, eneolita, bronzanog i gvozdenog doba (Bahmanova i Miloradovićeva ciglana): materijalni ostaci kulture Dačana: sarmatske nekropole, nalazi vila rustika iz doba rimskog provincijala, avarska pojasna garnitura: nalazi iz doba seobe naroda i slovenske materijalne kulture IX i X veka (Najeva ciglana), potvrđuju intenzivno naseljavanje ovog područja. Prvi i naajstariji naziv za Pančevo bio je Panuka, iz vremena Arpadovića (IX vek). U geografskom delu Idrizija, iz 1153. godine, pominje se prvi put u pismenom izvoru kao trgovište pod imenom Bansif, zatim 1430. godine u povelji beogradskog kapetana M. Talovca kao Pančel. U zapisima putopisca Evlije Čelebije iz 1960. godine navodi se kao Panzova, sa opisom kasabe, tvrđave sa džamijom i javnim građevinama. U periodu 1552. do 1716. godine Pančevo se nalazi pod turskom vlašću, u sastavu Temišvarskog sandžaka. U to vreme Pančevo je imalo obeležje naselja sa utvrđenjem orijentalnog karaktera i pretežno hrišćanskim stanovništvom. Ulaskom austro-ugarske vojske 1716. godine i Požarevačkim mirom, dve godine kasnije, Pančevo je ušlo u sastav austrougarske monarhije. Sve do 1764. godine imalo je položaj kameralnog trgovišta i nalazilo se pod vojnom i komorskom upravom. Nekadašnje tursko naselje, rušeno i često pustošeno za vreme austro-turskih ratova, postepeno se obnavljalo i podizalo. Za vreme banatske vojne granice, Pančevo postaje vojnograničarska varoš i sedište XII nemačko-banatskog graničarskog puka. To je uslovilo širenje grada. Stanovništvo su sačinjavali Srbi, Turci, Nemci, Rumuni, Jevreji i u manjem broju neki drugi narodi. U periodu 1720. do 1722. započelo je doseljavanje Srba iz okoline Temišvara, koji osnivaju sadašnju Gornju varoš. Istovremeno doseljavaju se u Pančevo i nemački kolonisti sa gornje Rajne koji formiraju Donju varoš. Rumuni se doseljavaju oko 1767. godine i žive u jednom i u drugom delu varoši. Spajanjem ove dve opštine u komunitet 1794. godine Pančevo dobija karakter grada, sa magistratom i gradskom upravom. Od početka XVIII veka sagrađene su u gradu reprezentativne javne i državne (erarske) građevine: Crveni i žitni magacin (1724), Solara (1718), Kontumac (1726), Pivara (1722), Bolnica (1833), Magistrat (1833-1838), Velika i Mala kasarna, Štabska zgrada, kuća sa sunčanim satom, Graničarska kuća, Pučka banka, svetionici na Tamišu, zgrada gimnazije ... Pančevo 1918. godine ulazi u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, što dovodi do bližeg povezivanja sa ekonomski manje razvijenom Srbijom. Posle drugog svetskog rata u Pančevu se započinje planski i svestrani razvoj. U Pančevu, kao višenacionalnoj sredini svi narodi i narodnosti uživaju ravnopravnost i slobodno formiraju svoj kulturni identitet. Oživljavanjem industrije, šezdesetih i sedamdesetih godina grad počinje naglo da se širi i tada nastaju naselja "Utvina kolonija", "Tesla", "Misa", "Kotež", "Strelište". U bliskoj budućnosti grad će se širiti na desnu stranu reke Tamiš. Ko je ko Po listu 'Ekonomska politika' (“200 najvećih”, podaci za 1996 godinu), na osnovu sledećih kriterijuma: ukupna aktiva, trajni kapital, broj zaposlenih, ukupan prihod i obrtna sredstva, među 200 najvećih preduzeća iz proizvodnih firmi nalaze se: HIP "Azotara" na 72. HIP "Petrohemija" na 83. JKP "Vodovod I kanalizacija" na 133. mestu Među 200 najuspešnijih nalaze se: Direkcija za izgradnju i uređenje Pančeva na 7. "Ratar" na 69. “Mlekara Pančevo” 94. “Pančevačka Pekara” 142. Fabrika stočne hrane “Jedinstvo" 193. Poslovni sistem "Tamiš" 197. mestu
Ovo pishe na jednom zidu u Pancevu
Spomenik Florijana kod knjizare na uglu :wink
Otprilike, to je to!!!